Zot van zus

Lukas is drie weken niet in de opvang geweest, maar volgens An en Anoushka Nouka maakt dat voor hem geen verschil. Hij speelt vertrouwd met de auto's en ander speelgoed en andere kinderen als nooit tevoren. Al vroeg hij wel naar Mona!! toen we de deur doorgingen. Nog een kleine maand en dan komt zijn hartsvriendin van de baby's boven naar de peuters beneden.

Verder ging alles vlot. Zeker als de auto's al van 's morgens in de aanbieding zijn, springt hij gewoon uit mijn handen en heeft hij zelfs geen tijd meer voor een deftig afscheid. En als hij ergens een duw krijgt, draait hij zich even om, duwt eens goed terug en doet dan weer rustig verder zijn eigen ding. Niets gebeurd, even doen van zelfverdediging en het is gepasseerd. Wat een verschil met Jana die zo bezorgd en gevoelig was (is)...

Jana! Als ze er in de kinderopvang over spreken, gaat zijn naar het schijnt gezichtje helemaal glunderen. Zo zot is hij van zijn zus. En omgekeerd. Zo goed zorgt zij voor hem, speelt ze met hem, neemt ze hem bij de hand,   praat ze met hem en legt hem vanalles uit. "Zus zal bij jou komen. Zus is hier. Zus zal je pakken. Geef zus een handje." Zus noemt ze zichzelf. Voor Lukas, alleen voor hem.  

Goed gegaan - Goed gedaan

De eerste week in de peutergroep verliep goed, oef!

De overgang van de baby's naar de grotere kinderen in de opvang is Jana zwaar gevallen, ik bereidde me dus al voor op hartverscheurend huilen als ik hem 's morgens achterliet. Elke ochtend kwam er bij Lukas een klein weentje omdat alles nieuw en onzeker was, daarna liet hij zich snel en makkelijk troosten door een begeleidster, zijn tuut en doek. 's Avonds hoorden we dat hij de hele dag leuk gespeeld had, goed gegeten en lekker geslapen. Oef.

Natuurlijk kende hij de ruimte beneden veel beter, we gingen er soms samen met Jana zwaaien (en koeken schooien) bij haar vroegere begeleidsters, de laatste weken kwam ik er vaak met hem eventjes spelen voor we naar huis gingen. Dat heeft zeker geholpen voor een vlotte overgang. Maar ook... Hij is anders dan zijn zus, heeft op dat vlak minder tijd nodig. En dat vind ik ook zo leuk aan mijn twee kinderen: dat ze zo verschillend zijn, dat ik moeite moet doen om ze te leren kennen en aanvoelen, dat ik bij de ene best zus en bij de andere beter zo reageer daagt mij uit, maakt van mij een beter mens (in de zin van "nog-niet-af", nog steeds aan het zoeken en groeien en dat is leuk).

Sjjjjt

Twee dagen in de peutergroep, en hij doet sjjjjjt met zijn vinger voor zijn mond.
Ik denk dat ze daar stil moeten zijn tijdens het middagdutje...

Klein Klein Peutertje

Zijn eerste dag in de peutergroep, vandaag. Een klein weentje bij het afscheid, toen hij doorhad dat het vandaag in die andere, nieuwe groep te doen was. Vanmiddag kon ik me niet inhouden en belde ik om te vragen of alles goed ging. Ja, hoor: mooi gespeeld, goed gegeten, lekker aan het slapen. En vanavond kreeg ik het hele verslag. Zijn tuut deed hij snel aan de kant, zijn doek hield hij de hele voormiddag bij. Het grappigst moet gebeurd zijn aan het begin van het middagslaapje. Dan liggen alle kinderen op een veldbedje in de speelruimte.

Lukas lag al een tijdje neer toen hij zich plots oprichtte. Hij keek rond, naar alle andere kinderen op hun bedjes en legde zich toen vanzelf weer neer. Alsof hij besloten had: "Zo zit dat hier dus, ik word verondersteld te slapen..."

Daar was ik graag bij geweest. Voor de rest heb ik er veel vertrouwen in. Vanavond glimlachte hij breed naar mij en Jana toen we hem kwamen halen maar wierp zich niet onmiddellijk in onze armen. Eerst nog vertellen (gebaren) over een vogel en een bloem. Dat zit daar zeker goed.

Vree wijs

Vandaag een gesprek met A. en A. over hoe ze Lukas best kunnen opvangen de eerste dagen in de nieuwe peutergroep. Als ik zeg dat het echt zo'n een vreeë wijze is, bevestigt A. dat.

Ik heb het al gehoord van boven.

Mijn dag kan niet meer stuk.

Afgezwaaid

Baby af! Vandaag was zijn laatste dag op het eerste verdiep van de kinderopvang.

Zonder het helemaal te beseffen heeft hij zijn baby-vriendjes uitgewuifd (daaaa-aaaa!) en een afscheidsknuffel gekregen van Karin en Marleen (daaaa-aaaaa!).

Maandag zal hij nog verbaasd opkijken als we voorgoed naar de peutergroep beneden gaan.
Nu gaat hij daar wel graag spelen, maar is hij er toch niet zo gerust is als Karin hem daar bij de andere begeleidsters achterlaat. Ach, hij is daar zo verwend boven. Knuffels en zoenen en vastpakken en lachen. "Hé, Lucky Luke?" vragen ze hem. En dan schatert hij en kraait van plezier en gaat zelfverzekerd op stap tussen de wippers en het babyspeelgoed op de mat.

Als ik hem 's avonds ophaal, zit hij meestal op een schoot. Met zijn haar mooi gekamd, zijn snoet gewassen, zijn nagels geknipt (voor pedicure en manicure brengt hij thuis amper geduld op, daar lukt het perfect) zit hij dan te glunderen van contentement.

Als hij het niet gaat missen, ik wel!

Nog niet eens op de speelplaats

Hij wil niet mee naar huis. Brult in de kinderopvang als ik hem van zijn boerderij vol speeldieren weghaal. Zucht. Zo goed moet die kwaliteit van de kinderopvang nu ook weer niet worden. Hij zit nog niet eens op de speelplaats zich rot te amuseren met vriendjes en kijkt nu al verveeld wanneer mama zich het hart uit het lijf gespurt heeft om hem niet te laat op te halen...

(Neen, eigenlijk vind ik dat best oké, hoor. Het is alleen maar positief dat hij zich daar zo amuseert.)

Willy Sommers

Vandaag heeft hij in de kinderopvang op dit nummer gedanst.

't Is duidelijk. Hij geniet van het leven!

Sleutel op de deur

Als ik hem 's avonds ophaal, vertelt Karin hoe mooi hij met een plastic huisje en popjes aan het spelen was. Deurtje open, deurtje dicht. En plots staat hij recht en gaat op zoek naar een rammelaar met grote plastic sleutels.

Zo één, maar dan in een ouderwets model.

Met die sleutels gaat hij naar het huisje terug, steekt het in het slot van dat klein deurtje, verwondert dat het niet open gaat.

Ik kan me zo voorstellen hoe hij dat soort dingen uitprobeert, nieuwsgierig of het gaat lukken, verbaasd als het niet werkt. Liever dan wat hij gegeten heeft en hoeveel hij geslapen heeft, hoor ik dat soort details van zijn dag in de opvang.