Melodica

'Mama, in de muziekles krijgen we dit jaar elk ons eigen instrument!'
'Oh ja?'

'Een melodion. Ik weet niet hoe dat in het Nederlands heet... Blaaspiano!'

'Het is een melodica. Maar jouw woord zou in Zuid-Afrika wel aanslaan. Goed gevonden!'
'Ja, ik kan ook Afrikaans.'
    

Nederlandse les

Deze week in de Nederlandse les: de juiste spelling van -eeuw en -ieuw klanken.

Lukas moet raden welk woord ik omschrijf en daarna de juiste spelling gebruiken.
'Een witte man die niet tegen de warmte kan.'


De les gaat over -ieuw en -eeuw klanken. 

'Een toerist!'
     

Beugel

Hoe lang het duurt vooraleer je aan die beugel gewend bent. Hij neemt de vraag van zijn zus serieus. Denkt lang na en antwoordt dan heel precies.

'Je wordt dat gewoon... in ongeveer... misschien... anderhalve week tot twee weken. Maar als je bedoelt écht gewoon, zoals ... dat je bijna niet meer weet dat je een beugel draagt? Zo van echt oké, dat je die beugel helemaal kunt verdragen ... Dan nog twee weken en een dag erbij.'
   

Vrienden en vriendin

'Ik denk dat Maël dit jaar mijn beste vriend zal zijn. Dylan niet, die doet zo raar. Hij gaat in de bean bag soms op mij zitten. En Vemund doesn't really care. Als ik hallo zeg, zegt hij niets terug. Dus Maël. En Win natuurlijk. Maël omdat hij nieuw is en nog niet zo goed Engels kan. Ik speel vaak met hem in makkelijk Engels en ik probeer ook een beetje Frans te praten. Bovendien kan ik hem bezoeken wanneer we terug in België zijn. Frankrijk is niet zo ver. Dylan gaat terug naar de Verenigde Staten, dat is wel ver voor een BFF. Ik probeer vrienden uit Europa te maken, omdat ik weet dat ik die later nog kan zien. En Win natuurlijk. Die blijft in Vietnam wonen maar als ik hier later met mijn vriendin kom, kan ik Win weer opzoeken.'

'Wil je later met je vriendin naar Vietnam?'

'Ja, maar niet om hier te wonen, gewoon om alles te tonen. We gaan dan ook op reis naar het Noorden en zo. En ik neem haar mee naar Win.'

'Oké.'
     

Het is maar hoe je het bekijkt

'Mama, wat is het verschil tussen a het en a hed.'

Het beklemtoont de medeklinker achteraan, zodat ik het verschil hoor.

'Het eerste is een hoed, het tweede een hoofd.'

'En je schrijft het ene als hat en het andere als head.'

'Ja. Straf dat jij dat weet! Want Engels is best moeilijk: wat je als een korte e uitspreekt, schrijf je soms met een a, soms met ea.'

'Mama, Engels is makkelijk! Je zet een hat op je head! En als je het niet zeker weet, zeg je gewoon een het op je hed.'

Klasgenootje

'Cécile? Oh ja, dat is die Germaanse.'

Het klasgenootje komt inderdaad uit Germany, Duitsland dus.
Nederlands en Engels beginnen al een beetje door elkaar te lopen...
      

Toekomstplannen

'Misschien ga ik wel bij de NASA werken, dat is nog cooler dan architect, treinbestuurder of piloot.'

'Dat is zeker cool.'

'En de kinderen gaan dat ook vinden.'

'Welke kinderen?'

'Mijn kinderen.'

'Ga je kinderen hebben?'

'Dat weet ik nog niet. Misschien pleegkinderen.'

WC-rollen wachten af

Er is hier een nieuwe rubriek nodig! Eentje met woorden die de kinderen zelf uitvinden, omdat er voor het ding in kwestie geen woord bestaat. Of misschien bestaat het woord wel, maar kennen wij het niet.

Ik denk aan de plastic stukjes op het einde van een veter. Het balkje dat je in de supermarkt op de rolband van de kassa legt, om aan te duiden waar jouw boodschappen beginnen en die van een andere klant eindigen. Het zijn dingen die je alleen maar kunt omschrijven. Dingen waarvoor je een woord uit een andere taal kunt gebruiken. Of dingen waarvoor je zelf een woord moet bedenken.

Nieuwe, zelfverzonnen woorden: zijn zus is daar nogal sterk in. Boefvervoer. Onderbroekboot. Als peuter al kwam ze met 'dioen' aanzetten, de naam voor de badcape met oortjes. 

Lukas doet nu ook volop mee. Hij heeft een woord gevonden voor de WC-rollenhouder. Niet dat ding met die ene rol die op dat moment in gebruik is, maar die lange stok waar alle WC-rollen op een rij op staan.

'De WC-rollenwachtrij!'

Choreografie

We gaan eten in ons stamrestaurant, door de boxen klinkt reggaeton.
Lukas voelt het kriebelen, kan het niet laten.
Hij staat recht en dans naast ons tafeltje.

'Vanonder dans ik breakdance
en vanboven Mexicaans.'

Buitenboordmotor

Hij wil golven maken in bad.
Echte. Rollend en met een witte kop.

Dus moet op de rand van het bad een motor van een bood komen,
van een speedboot, met een hendel om te sturen en een grote bak die
aan de achterkant over de rand van de bood hangt.

Ik leer hem een nieuw woord.
Buitenboordmotor.

Sindsdien heeft hij voor elke imaginaire technische innovatie een buitenboordmotor nodig. 

Zonsondergang

'Kijk, mama. De wolken verzamelen om af te spreken waar ze vanavond naartoe gaan waaien om te slapen.'

Kloklezen

'Het is 10 over kwart over 2 en daarnet was het no 4 over kwart voor 2.'

Schilderijweer

In Nederland noemen ze het Breitnerweer. Ik zie in de lucht soms een echte Magritte.
Onderweg naar school riep hij vanop het fietsstoeltje onlangs heel hard:

'Kijk, mama! 't Is weer schilderijweer.'

En inderdaad, de wolken waren om te schilderen zo prachtig.

Handen omhoog of ik schiet

Hij heeft door dat het spel met die zin ophoudt.
Ik doe namelijk altijd mijn handen omhoog. Ik wil niet dat hij mij neerschiet.

Dus nu roept hij: 'Handen omlaag want ik wil schieten!'

Op het podium

Ik moet de oude walkman met het plastic litske aan mijn broek hangen. Dan op de knop met twee driehoekjes duwen. Drie, twee, een, start zeggen. Daarna op play duwen. Een aanloop nemen naar het grote bed. Koprollen. En zo snel mogelijk weer op de stop knop duwen.

Ondertussen regelt hij met een oude discman alle andere mysterieuze processen van de wedstrijd. Op die manier berekent hij onder meer de prijzen.

Eerst krijg ik een zilveren medaille. Dan een 'roste' medaille. Dan een gouden medaille.
Daarna krijg ik een zilveren chipke. Dan een 'roste' chip. Dan een gouden chip.

Ik hou van de volgorde. Ik hou ervan dat hij mij alles laat winnen wat er te winnen valt.
Ik hou van de wedstrijdregels die ik niet begrijp. Ik hou van het sérieux waarmee hij speelt.
Ik hou van hem. 

Letterland

'Toen ik vandaag naar Letterland ging waren daar geen letters.'



De directrice vond het een quote voor het kunstproject.
Dus schreef ik het op een briefje, dropte het in de bus van Klaas.

Race

Dat hij eerst in mijn hart woonde, voor hij naar mijn buik afdaalde.
Zo antwoord ik al jaren op die levensbelangrijke maar onoplosbare vraag
'Waar was ik toen ik nog niet bestond?'

Hij zegt dat het niet klopt.
Dat hij al die tijd bij papa tussen de zaadjes zat te wachten.

Tot hij klaar was om de belangrijkste race van zijn leven te winnen.

Avondzoen

'Ik doe mijn ogen niet toe, want ze gaan altijd vanzelf weer open. Ik moet wachten tot ze vanzelf dicht vallen.'

Twee charmeurs

Rechttoe rechtaan. Vanuit het niets.

Kleine hij: 'Jij bent niet de allermooiste mama, maar wel de allerliefste.'

Ik 'Da's lief van jou.

Grote hij: 'En wie is dan de allermooiste?'

Kleine hij tegen mij: 'Toch ook jij.'

Grote hij: 'Ik dacht al!' 

Zakjes magnesium

En hij is vertrokken.

Alles met letters,
elke verpakking,
elke pijl onderweg,
titels in de krant,
reclameboodschappen,
echt alles met letters,

moet hij ontcijferen.


Dus was het deze ochtend aan het ontbijt

puh rrrr o mmmmm a ggggg nnnnn o rrrrr


Het merk van de magnesiumpoeders die hij tegen zijn groeipijnen moet nemen.